Tilgangur rafhlöðuprófunar er almennt af tveimur ástæðum:
1. Skilja eiginleika rafhlöðunnar (frá rafhlöðunni sjálfri): Við þurfum að skilja getu, innra viðnám, spennueiginleika, hraðaeiginleika, hitaeiginleika, hringrásarlíf, orkuþéttleika og aðrar mikilvægar breytur rafhlöðunnar í gegnum prófun, sem þarf til að sýna fram á hvort rafhlaðan sem verið er að prófa hafi náð upprunalegu hönnunarmarkmiðinu og einnig þarf að ná betri stjórnun og eftirliti í notkun rafhlöðunnar í gegnum þessar breytur.
2. Metið getu rafhlöðunnar til að mæta þörfum (byrjað á umsóknaratburðarás): Skilja má þessa tegund prófs sem að byrja út frá þörfum forritsins, snúa við þeim eiginleikum sem rafhlaðan ætti að uppfylla og sannreyna hvort rafhlaðan undir prófun uppfyllir staðalinn. Til dæmis munu bílaframleiðendur hanna kaldræsingarprófanir á rafhlöðum byggðar á lághita aksturssviðsmyndum, orkunýtingarprófum byggðum á orkunotkunarvísum og afköstprófum sem byggjast á klifri eða hröðunaratburðarás ökutækja. Að auki, frá sjónarhóli öryggis ökutækja, verða prófanir eins og ofhleðsla og ofhleðsla, skammhlaup, ofhiti og útpressunarstunga hönnuð.
Svo þegar við rekumst á nýtt prófunarverkefni getum við hugsað um hvort þetta próf sé til að skilja rafhlöðuna eða til að meta getu til að uppfylla umsóknarsviðið. Með þessu þekkingarstigi geturðu skilið innihald prófsins frekar.
